Ontslapenendienst

Ben vanmorgen vroeg uit de veren gegaan om de kerkdienst vanuit Hoorn even terug te kijken om nog wat extra impulsen te krijgen voor de aankomende dienst hier deze morgen.

Daarna lekker gedoucht en weer geschoren.

Fris voor wat er komen gaat.

Ook Ineke wakker gemaakt en met een broodje samen even ontbeten.

De bloemstukjes voor het altaar hadden we in onze slaapkamer gezet omdat het anders te warm was in de kerkzaal of huiskamer als de airco niet aan is.

Ineke heeft nog even mijn witte overhemd gestreken en bij het aandoen van de stropdas (pffff, even wennen weer hoor een dichte boord) mistte ik wel mijn dasspeld.

Gisteravond laat kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn pin voor de stropdas kwijt was. Het is een gouden NAK embleem als dasspeld. Had hem aan een washandje geprikt en in een tas gedaan. Alle tassen nog even nagezocht. Weg. Zooo jammer. Misschien vinden we hem als we weer terug gaan.

Daarna de bloemen op het altaar gezet, airco's aan, koffie klaar gezet zodat we het alleen maar aan hoefde te drukken na de dienst en dan maar mooi zitten en wachten op wie en wat er komen gaat.

Doris, de weduwe van de helaas te vroeg overleden priester hier, kwam met haar moeder van 86 en nam een heel mooi boeket bloemen mee, hebben we voor het altaar gezet.

Er kwam ook nog een moeder met haar zoon van 11, die ik nog niet kende. Dus we waren met zijn zessen.

Urvina heet ze en net als Doris ook lerares op een school. Niet dezelfde trouwens als die van Doris.

Best bijzonder om weer een dienst te houden na 5 jaar en zeker een ontslapenendienst.

Ging ook niet helemaal vlekkeloos, maar volgende zondag gaat het gesmeerder. Net als met een fiets, na lange stilstand even de ketting oliën.

Als je de vaste ondersteuning van de muziek niet hebt, o.a. als rustpunt, is het best even moeilijk in zo'n klein groepje broeders en zusters. Het Onze Vader nu weer in 't Nederlands hardop zeggen na lange tijd ook weer in Spanje, is best lastig als je de gemeente niet mee hoort bidden. Ze doen het wel, maar het draagt niet ver tot het altaar. Onze bedoelingen zijn goed en de lieve God kijkt daar ook wel doorheen bij wat niet vlekkeloos verloopt.

Na de gebeden ook voor de ontslapenen, omlijst met ons gezang (klonk best), konden we richting de koffie.

Lekker alle deuren van de kerkzaal opengezet, even goed doorwaaien.

Hele week zijn ze natuurlijk dicht en wordt het gauw benauwd in de zaal.

De cakejes van Ineke vonden gretig aftrek, afgetopt met verse aardbeien en slagroom.

Leuke gesprekken even gehad en Dominique, de 11 jarige zoon van de jonge vrouw (zuster zeggen wij in ons geloof) zocht, terwijl wij de koffie inschonken, in de keuken naar zijn koekjes.

Wij bleken die de afgelopen week te hebben opgegeten. Haha, lag een open pakje kleine koekjes en voordat ze te oud werden, maar soldaat gemaakt. Hij heeft nog een andere rol koekjes gevonden en zich daarmee tevreden gesteld. Maken we wel goed met hem.

Na ruim een uurtje was de nazit voorbij, het werd te warm in de tuin, en ging iedereen weer zijns weegs, tot de volgende week.

Doris was wel wat opgeknapt, was paar dagen niet lekker geweest. Kijken of we deze week nog even uit eten met haar kunnen gaan.

Ook even het adres gevraagd aan Doris van de vuilstort hier. Gisteren hebben we wat zakken gevuld en er stonden er al een paar ook met tuinafval. Blijkt nu naar een andere stortplaats te moeten op half uurtje rijden hiervandaan. Jammer, niet meer 5 minuutjes vandaan zoals de vorige keer.

Gauw omkleden en weer korte broek aan. Ahhhh, heerlijk.

Even sport zitten kijken terwijl Ineke warm eten ging maken vanmiddag.

Heerlijk, een wereldgerecht van Knorr.

Vanavond lekker een broodje.

Terwijl ik dit zit te schrijven, komt Ineke en zegt: Ogen dicht en steek je hand uit.

Zo gezegd, zo gedaan. Je mag kijken. Nou ja, wat ligt er in mijn hand? Mijn dasspeld!!

Lag in de badkamer in een hoekje, zeker uit het washandje gevallen.

Volgende week mag hij weer op mijn stropdas. Helemaal top!!

We gaan nu maar lezen(Ineke) of TV kijken (Leo).

Zal nog even wat fotootjes erbij plaatsen.

O ja, ook nog even antwoorden op wat reacties. Lukt me niet om dit gelijk als antwoord op jullie reactie erbij te zetten. Even kijken hoe dat nu moet.

Arjanos vroeg of we melding/reclame hadden gemaakt van onze speciale dienst in onze kerk.

Had al geantwoord, maar dat kwam niet door, dus herhaal het hier maar: We hadden graag een vliegtuigje laten opstijgen met een banner erachter met de uitnodiging: Kom naar de NAK aan de Bramendiweg 21, en we hadden ook airtime gevraagd bij het lokale radiostation.

Blijkt er opeens geen budget te zijn. Dus nee, geen reclame gemaakt.

Nou hoorden we net van Astrid van Boggelen , via de app, dat haar zoon Jesse hier als radio dj

elke dag een radiouitzending mag verzorgen van 4 tot 7 uur (of 16.00 tot 19.00 uur) op Radio Dolfijn FM van Curacao.

Even checken wat de juiste tijden zijn. Voor de volgende keer een optie.

Jesse heb ik ooit hier mogen confirmeren. Wat vliegt de tijd.

Ook was er nog een vraag over de cakejes, van Mary: jawel ze zijn goed gelukt, hebben er nog drie en die gaan er straks aan.

Zo weer bij, tot de volgende update.